สักพักทุกคนก็ต้องสะดุดกับอะไรบางอย่างที่เลื้อยอยู่ใกล้ๆเรา ส่องไฟดูถึงรู้ว่าเป็น ปลาไหลตัวน้อยขนาดยาว ประมาณ 1 ฟุต ตัวอ้วนประมาณนิ้วโป้งกำลังหาอาหารค่ำอยู่บนทราย แถมยังยินดีเป็นแบบให้เราถ่ายรูปซะด้วย จริงๆหากประหยัดเวลากว่านี้ คงได้ว่ายลงไปตรงแนวลึกเพื่อดูสัตว์ใหญ่ อย่างเช่นกระเบน หรือปลานกแก้ว เป็นต้น เพราะสุดท้ายแล้ว ผมกับพรรคพวก วนกันอยู่บริเวณใกล้ๆเรือนั่นแหละครับ คราวหน้าคงต้องวางแผน ดีๆกว่านี้

ขึ้นจากน้ำกันครบ เรือก็เลื่อนไปยัง Hard deep จุดหมายหลักของการดำน้ำครั้งนี้ เราได้พักกันประมาณ 20 นาทีก็เตรียมตัวลง dive 2 เนื่องจากเป็นคืนแรม 11 ค่ำน้ำจึงไม่ค่อยแรงมาก เราไต่เชือกลงไปในความมืดมิด อยู่อึดใจใหญ่ๆ ก็เห็นแสง ของไฟฉายที่ staff ลงไปผูกเอาไว้ให้เป็นจุดสังเกตุในการขึ้นลง
กฎข้อที่ 1 ของการดำ Hard Deep : ต้องขึ้น-ลง ด้วยการไต่เชือกเท่านั้น มิฉะนั้นคุณอาจต้องลอยคอ รอให้เรือไปรับในอีก 3 ชม.ต่อมา
กฎข้อที่ 2 ของการดำ Hard Deep : อย่าพยายามมุดเข้าไปในเรือ หากคุณไม่ได้สวมหมวกกัน น๊อคลงไปด้วย.. อย่างที่รู้ๆกันว่าเรือจมนั้น "คม" และลำแสงของไฟฉายที่พอจะเอาลงไปด้วยได้ ก็ไม่ได้ช่วยทำให้คุณรู้เลยว่า ตอนนี้ด้านบนของคุณเป็นน้ำ หรือว่าท่อนเหล็ก เพราะฉะนั้นดำช้าๆครับ ภายนอก ลำตัวเรือที่ปกติเรามักมอง ข้ามไปใน การดำ day dive นั้นจริงๆ มีอะไรให้ดูอีกเยอะ ไม่ต้องมุดก็ได้ ^_^
ลอยตามน้ำไปสักพัก ก็เห็นปลานกแก้วแอบอยู่ในช่องตัวเรือ ขนาดเกือบๆ 50 cm เห็นจะได้ เขียวปั้ด เนื้อแน่น.... กลุ่มกัลปังหา กอน้อยใหญ่ฟูฟ่องยามต้องแสงไฟ สวยเป็นที่สุด และในวินาทีที่เราลอยขึ้นเพื่อ เปลี่ยนระดับ ทุกคนก็ต้องตกตะลึง เมื่อเหลือบไปเห็น "กุ้งตัวยาว" สีแดงสด ที่ไม่น่าจะมีอยู่แถวนี้ กำลังว่ายน้ำอย่างสนุกสนาน อยู่ในกอกัลปังหา แถมไม่ใช่กุ้งตัวยาวแบบที่เราเคยเห็นอยู่กับแส้ทะเลเสียด้วย พรรคพวกเราคนหนึ่งสามารถ เก็บภาพกลับมาได้ คงต้องตามรูปมาลงให้ดูทีหลัง..

กระแสน้ำที่เงียบสงบ ตอนนี้เริ่มแรงขึ้นอีกครั้ง ราวกับว่า Hard Deep เริ่มจะตื่นจากการหลับพักผ่อน ยังไงยังงั้น เป็นสัญญาณเตือนว่า เราควรว่ายกลับไปที่เชือกได้แล้ว ทุกคนพร้อมใจกันค่อยๆไต่เชือกขึ้นมาพักน้ำ เพื่อความปลอดภัย ท่ามกลางความมืดที่ดูเหมือนกับว่าพวกเรากำำลังลอยอยู่กลางอวกาศ...

การดำน้ำครั้งนี้คงเป็นอีกครั้งที่ผมเรียกได้ว่า "ประทับใจ" แม้บางคนจะตีความ ความสง่างามของ Hard Deep ยามค่ำคืนว่า "วังเวง" แต่สำหรับผม มันคือความสง่างาม นิ่งสงบ และน่าเคารพ สำหรับพวกเรา มนุษย์ตัวเล็กๆ ที่ได้มีโอกาสลงไปเยี่ยมชม "ชีวิตกลางคืน" ของโลกใต้ทะเล...

Panda
14 June 2004